Duracak sanır insan,durdukça zaman/ Gerçekte yaşadığı nedir, sadece bir ân.

Dün ve öncesi geçmiş,yarın henüz yok /Heyhat, bu yokları tefekkür de yok.

Durmayan bu yolculuk,acaba nereye?/ Farkında olmazsın, gemi yanaşır,iskeleye.

Sorulsa geliş nereden,gidiş nereye,necisin?

Elbet bilirsin ki çok uzun bir seferdesin.

Ötelerden bir ses duyulur “Haydi gel" diye/ Yavaştan yola çıkar,bu kıymetli hediye.

CÂHİD ÖZPINAR