Oruçla insan kendi dünyasında iç huzuruna ve saadete kavuşur,ruh terbiyesine ulaşır.Ramazan’daki oruçla insan,baş düşmanı  olan nefsini terbiye eder, ıslah eder ve iyi ahlâka yönelir.Oruçla insan,her zaman faydalanılan günü birlik lezzetler terk edilerek,Allah'ın rızası kazanılır, kalpler Kur’ân’ı anlamaya hazırlanır.İnsan dünyaya,âhirete dönük ticaret yapmak ve âhirette hesabına azık toplamak için gelmiştir.Oruçla insan sağlığını korumaya yönelik adımlar atar.Insan midesi istirahate çekilir,hazım kolaylaşır ve insan sabra alışır.Oruç tutarak nefis Rab değil, kul olduğunu hatırlar,firavunluğu bırakır, kulluğa ikna olur,kulluktan razı olur.Rab olarak sadece Rabbini bilir.Kendisinin sadece âciz bir kuldan ibaret olduğunu kavrar.Allah,yeryüzünü büyük bir nimet sofrası şeklinde yaratmıştır.Bütün nimet çeşitlerini hiç kimsenin ummadığı şekilde o sofraya dizmiştir.İnsanları ve bütün varlıklarIarı,merhametle,şefkatle,noksansız biçimde ve bizzat terbiye ettiğini her ihtiyaç sahibine sayısız nimetleriyle göstermiştir.Oysa insan nankördür.Genelde insan nimetlerin bu eşsiz dizilişini görmemekte, her dakika vazgeçemediği nimetler için bile gaflet içinde sebeblerle takılıp kalmakta,Allah'ın eşsiz bir şefkatle nimetlendirmesi hakikatını; takdir etmekten geri kalmaktadır.Ramazan-ı Şerifte ise müminler,birden bire emir dinlemeye hazır muntazam bir ordu hükmüne geçmektedir.Öyle ki,bütün insanlar, Kâinat Sultanının sofrasına ve ziyafetine davetlidirler.Bu dâvete icâbet eden müminler akşama  yakın saatlerde,dâvete icâbetin bir gereği olarak sofra başlarına geçmişlerdir.Önlerine mükellef bir sofra açılmıştır.Her şey itinâ ile dizilmiştir.Fakat ilginçtir ki,hiç kimse elini sofraya uzatmıyor.Herkeste sessiz bir itaat,sessiz bir boyun eğiş,sessiz bir emir bekleyişi vardır.Herkes Kâinât Sultanının “Buyurunuz!” emrini bekliyor gibi bir ibâdet tavrı içindedir.Böylece,Allah'ın görkemli, haşmetli,şefkatli ve çok kapsamlı merhamet yaklaşımına karşı mü'min,kapsamlı,geniş ve muntazam bir ibâdet disiplini içinde cevap veriyor,mukabele ediyor.Yüce Allah'ın yüksek şefkat ve sonsuz merhamet sahibi olduğunun farkına varıyor.Insan bu yüksek şerefe ancak oruçlu nâil oluyor.Bu bağlamda Lillâh için oruç tutan bir kimsenin bütün günü ibadet şuuru içinde geçmektedir.Oruç ibadetinin mükâfatını Allah verecektir.Günah kirlerinden bizleri oruç etkilemektedir.Oruç nefsi terbiye ettiğinden, günahlarımızın affına de sebep olur.

CÂHİD ÖZPINAR