ÖZGÜRLÜK

Baba, evladına öğretemezse özgürlüğü, tutsaklaşır hareketleri. Kendi özgürlüğünün sınırlarını bilemezse çocuk, alamaz hayattan tat. Tatsızlıklar başlar insanlarla ilişkilerinde. Hem kendinin, hem de başkalarının özgürlüklerinin sınırlarını bilirse ço İnsanı mutlu eder özgürlük. Özgürlük gibi dünyada güzellik var mıdır? Her bağımlılıktan uzak, her tutsaklıktan öte, yaşarsın yaşamı, kendi-kendine, özgür olunca, Dolaşırsın; dağları-tepeleri, sokakları-caddeleri, teneffüs edersin havayı, yersin istediğin yemeği, alırsın, giyersin, yakışan elbiseyi. Bağımlılık, kısıtlar yaşamı. Tutsaklık, kısıtlar yaşamın her alanını. Söyleyemezsin, içinden geçenleri. Anlatamazsın düşüncelerini. Elin kolun bağlıdır tutsaklıkta, daralır hareket alanın. Uyuşur her yanın. Gözler üzerindedir, düşüncelerin göz hapsinde. Güdülenmek istemez insan. Bir şeyler yapmak isteyen, özgür olmayınca, yapamaz yapacaklarını. Güdülen insan, olamaz kendinin çobanı. Çoban başka ister, insan başka. Sanatçı, zanaatçı özgür değilse, yapamaz, oluşturamaz özgün eserini. Güdümlü sanat, güdümlü zanaat yaramaz insanlara. Güdümlülükte olur insan robot. Uzaktan-yakından komuta ile olur mu, oluşur mu, özgün yapıtlar? Kalfa ustadan alır, klasik öğretileri. Klasik öğretilere tutsak kalırsa kalfa, aşamaz ustasını. Dolaşır kısır döngüde. Havalanmaz düşünceleri, duyguları. Sığ denizlerde dolaşır, durur, kulaç atamaz enginlere. Baba, evladına öğretemezse özgürlüğü, tutsaklaşır hareketleri. Kendi özgürlüğünün sınırlarını bilemezse çocuk, alamaz hayattan tat. Tatsızlıklar başlar insanlarla ilişkilerinde. Hem kendinin, hem de başkalarının özgürlüklerinin sınırlarını bilirse çocuk; gelişir, serpilir hünerleri. Olur, kendisinin efendisi. Bireyler özgürleştikçe, toplum da özgürleşir. Düşünen kafalar, düşüncelerine pranga istemez. Özgün düşünce, toplumun zararına değilse, koy ver gitsin rahvan. Özgürlük, düşüncenin önsözüdür. Önsözü olmayan kitap, neyi anlatır ki. Tüm kitaplar önsözle başlar. Kitabın önsözünde, özgürlüğün sınırları saklıdır. Neyi, ne kadar anlattığı, yazdığı bellidir sanatçının önsözünde. Zarafet de nezaket de özgür insanlarda çok hoştur. İnsan ilişkilerinde hoşnutsuzluklar, bağımlılıktan ileri gelmiyor mu? Kimilerine bağımlıysa insan sağlıklı ilişkiler kurabilir mi? Kendi kendisi olabilir mi? Kişiliğini koruyabilir mi? Etrafında, gölge gibi dolaşmaz mı bağımlılık? Padişahın dalkavuğu ile kralın soytarısı, hokkabazı özgür müdür? Yalaklar ve salaklar bağımlı değil midir? Sahi siz ülkemizde özgür müsünüz?